مرزهای شخصی چیست؟

در دوستیابی و همسریابی، مرزهای شخصی بیان می‌کنند که با چه چیزی احساس راحتی دارید و با چه چیزی نه. این مرزها می‌توانند جسمی باشند، مثلاً اینکه رابطه با چه سرعتی پیش برود، عاطفی، مثلاً اینکه در ابتدا چقدر از خودتان بگویید، یا عملی، مثلاً اینکه چند بار پیام بدهید یا چقدر وقت با هم بگذرانید. یک مرز یک اولتیماتوم یا تنبیه نیست. اطلاعاتی است که به شخص دیگر کمک می‌کند با شما رفتار خوبی داشته باشد.

افراد به دلایل مختلف در تعیین مرزها مشکل دارند: ترس از طرد شدن، میل به راحت‌طلبی، یا روابط گذشته‌ای که محدودیت‌هایشان نادیده گرفته شده. بدون مرزهای روشن، کینه به آرامی جمع می‌شود و ممکن است یک نفر بیش از آنچه می‌خواهد بدهد. مرزهای سالم برعکس عمل می‌کنند: نزدیکی را امن‌تر می‌کنند چون هر دو طرف می‌دانند در چه جایگاهی هستند.

یک مرز خوب مشخص است و درباره رفتار خود شماست. گفتن اینکه برای برنامه‌ریزی به چند روز اطلاع قبلی نیاز دارید یک مرز است. تقاضای اینکه شریکتان هرگز دوستانش را نبیند کنترل است. واکنش کسی به مرزهای شما نیز چیزهایی را آشکار می‌کند: شریک محترم خود را وفق می‌دهد، در حالی که کسی که فشار می‌آورد، احساس گناه ایجاد می‌کند یا مسخره می‌کند، چیز مهمی را به شما نشان می‌دهد.